logotype

pokazy tańca | szkoła tańca | wieczory panieńskie

 

Historia Tańca Brzucha

Taniec brzucha, zwany belly dance, po arabsku raks-sharki, oznacza właściwie taniec wschodni.

Jest uważany za najstarszy taniec świata. Jego początki nie są do końca znane. Wiemy na pewno, że jest tańcem starszym niż Islam. Pierwsze ślady w postaci rycin tancerek odnajdujemy w Mezopotamii. Pochodzą z 4000roku p.n.e., następne w Egipcie, z roku 1000 p.n.e. i w końcu w Grecji.

Początkowo był to taniec rytualny związany z kultem płodności i jako taki był tańczony w świątyniach. Tańca uczono małe dziewczynki aby wzmocnić i rozwinąć ich mięśnie brzucha. Było to przygotowanie do przyszłego macierzyństwa. Niektóre z ruchów wówczas wykorzystywanych są do dziś obecne w tańcu brzucha jakim znamy go dziś. Możemy np. natknąć się na opisy "tancerek znad Nilu, których ciała wibrują z zawrotną prędkością."


przygotowanie do matury z hiszpańskiegoCzasy gdy macierzyństwo oraz związany z nim taniec brzucha były częścią ówczesnej duchowości to czasy matriarchatu. Wkrótce zostały zastąpione patriarchatem i taniec utracił swe znaczenie religijne, a przekształcił się w sztukę. Zmieniła się wówczas jego forma. Tancerka wykorzystywała już całe ciało. Jednocześnie była to wciąż sztuka zarezerwowana jedynie dla kobiet. Tylko one mogły być tancerkami i tylko one mogły ten taniec oglądać. Wynikało to poniekąd z dawnego charakteru tańca jako tańca płodności. Wydaje się, że przede wszystkim jednak zaważyła tu tradycja oddzielenia świata kobiet od świata mężczyzn, obecna w kulturze arabskiej i wywodząca się z czasów przed nastaniem Islamu. "Zawoalowanie" kobiety np. nie zostało wprowadzone przez Mahometa. Było znane i stosowane dużo, dużo wcześniej.

Kolejny przełom w rozwoju bellydance miał miejsce za czasów panowania Imperium Ottomańskiego w Egipcie. Malarze Orientaliści odwiedzali wówczas masowo Egipt. Ich dzieła przedstawiały tancerki oraz wnętrza haremów. To właśnie one ukształtowały na Zachodzie wizerunek kobiety arabskiej. Daleki on był od rzeczywistości. Malarstwo orientalistów, choć inspirowane światem arabskim, oparte było przede wszystkim na ich własnej fantazji. Nie znali oni bowiem realiów haremu, do którego nie mieli prawa wstępu. Choć nieprawdziwy taki wizerunek kobiety arabskiej spopularyzował się i co więcej wpłynął na rozwój tańca brzucha.

  

  przygotowanie do matury z hiszpańskiego       przygotowanie do matury z hiszpańskiego

Lata 80 XIXw to kolejna rewolucyjna zmiana. Europa poznała i pokochała taniec brzucha. Ten boom zwany był popularnie "Salome Dancing". Zaraz potem poznał go cały świat. Datą, którą możemy uznać za wielkie entree tańca arabskiego na światowe sceny był rok 1893. Wówczas na światowych targach w Chicago wystąpiła tancerka brzucha znana pod pseudonimem Little Egypt i podbiła serca publiczności. Tutaj możemy też upatrywać początków nazwy "taniec brzucha" dla tańca orientalnego. Nazwy, dodajmy, nieznanej w krajach arabskich. Istnieją na ten temat różne hipotezy. Jedną z nich jest, iż taniec ten był zbyt egzotyczny dla ówczesnego społeczeństwa pozostającego pod wpływem wiktoriańskiej moralności. Ze względu na bardzo swobodne ruchy bioder był też zbyt szokujący. Nazwa "taniec brzucha", czyli ang. "belly dance" lub "bellydance", była więc łatwiejsza do zaakceptowania niż "taniec bioder". Biodra były czymś o czym nie wypadało mówić. Nazwa "taniec brzucha" kojarząca się wówczas z owocem zakazanym została po raz pierwszy użyta przez Sol'a Bloom'a dla określenia występu Little Egypt. Wiedział, że to co zakazane smakuje najlepiej i że będzie to niezwykle skuteczny chwyt reklamowy. I był. Niestety, ukształtował on istniejący do dziś negatywny stereotyp tańca orientalnego.


hiszpański język we WrocławiuRównież strój tancerek bardzo zmienił się na przestrzeni wieków. Little Egypt tańczyła całkowicie zasłonięta. Stroju takiego jak dzisiejsze nikt wówczas nie znał. Obecne stroje powstały w... Hollywood. Na fali wielkiego zachwytu tańcem orientalnym zaczęto wykorzystywać go w filmie, a tancerki ubierać zgodnie z modą Hollywood w stroje bogato zdobione i bardzo błyszczące. Strój taki składał się ze stanika lub topu i spódnicy z ozdobnym pasem w talii. Styl ten przejęły z kolei tancerki egipskie obniżając pas poniżej pępka tak aby lepiej widać było ruchy bioder. W tak zaskakujący sposób powstał strój, który dziś kojarzymy z tańcem arabskim.

Pierwsze filmy wykorzystujące taniec orientalny zaczęły powstawać w Egipce w latach 20 XXw. Był to początek
przygotowanie do matury z hiszpańskiego Skype




choreografii w tym tańcu. Do tej pory był on zawsze imprwizowany. Najbardziej popularne tancerki tamtego okresu to Samia Gamal, Tahia Kareoka, Nadia Afek.
Samia Gamal wprowadziła do kultury arabskiej taniec z welonem. Do tej pory był on tam nieznany. Welon lub woal stał się na Zachodzie atrybutem kobiety arabskiej pod wpływem malarstwa orientalistycznego. Jak jednak wiemy było to wytworem wyobraźni artystów mającym niewiele wspólnego z rzeczywistością. Jest to jednak przykład na ogromny wpływ zachodnich wyobrażeń na faktyczny taniec wschodni.

Lata 50 XXw. w Egipcie to czas gdy belly dance ze względu na panującą religię był traktowany bardzo surowo. Czasowo zakazany, po wielu bojach pozwolono tancerkom tańczyć publicznie pod warunkiem jednak, że będą miały zakryty pępek. Kluby, w których można było na żywo zobaczyć taniec brzucha powstawały jak grzyby po deszczu. Wkrótce jednak znowu zaostrzono prawo i taniec w Egipcie prawie przestał istnieć. Zaczął się on wówczas rozwijać w innych krajach arabskich, gdzie rygory wynikające z Islamu nie były aż tak surowe. W szczególności były to Liban i Bahrajn w Arabii Saudyjskiej. Inna jeszcze odmiana, kabaretowa, rozwinęła się w Turcji.

Na koniec trzeba wspomnieć o ogromnych wpływach, jakie na taniec orientalny mieli Cyganie. Wiele tu niejasności, jak we wszystkim co dotyczy tej nacji. Wiadomo na pewno, że pewna grupa Cyganów, zwana Ghawazee osiadła w Egipcie. W 1834r zostali oni wypędzeni z Kairu i osiedli na południu. Do dziś można zauważyć wiele wspólnych cech tańców: hinduskiego, flamenco i orientalnego.

W USA po latach 70 orientalny taniec brzucha stracił na popularności. Dziś przeżywa swój wielki powrót, m.in. dzięki ruchowi New Age, zainteresowaniem dawnymi rytuałami oraz nowemu pokoleniu wyzwolonych kobiet, które w tym tańcu odkrywają korzenie własnej kobiecości.

 

kursy hiszpańskiego - Wrocław

 

      przygotowanie do matury z hiszpańskiego Skype     kursy hiszpańskiego Wrocław